Elektrisch rijden

anwb logo_220In juni 2012 viel mijn oog op een oproep van de ANWB. Een oproep om deel te nemen aan de grootste elektrische proefrit van Nederland. Op deze manier wilde de ANWB het elektrisch rijden, een milieuvriendelijker manier van autorijden, promoten.

Kom maar op met die elektrische auto

Het leek mij leuk om zelf te ervaren hoe het is om met een elektrische auto te rijden. En ik vond het ook leuk dat ik andere mensen achter het stuur van de elektrische auto mocht laten plaatsnemen. Ik meldde mij aan en gedurende een periode van zes dagen kreeg ik een Peugeot Ion tot mijn beschikking. Voor het vastleggen van de eerste ervaringen kreeg ik een iPhone mee, waarmee ik filmpjes kon maken.

Een ritje met mijn schoonzoon

Verschillende mensen uit mijn directe omgeving heb ik met de auto laten rijden, zodat zij allemaal het elektrisch rijden zelf konden ervaren. Het ritje met mijn schoonzoon naar Zeist vond ik wel het meest spannend. Wij reden over de A2 en ik zag tot mijn schrik dat de accumeter toch wel iets sneller terugliep dan ik had gehoopt. Quasi nonchalant liet ik doorschemeren dat het misschien handig was om iets rustiger en regelmatiger te rijden. We arriveerden in Zeist en hebben de auto bij een laadpaal geparkeerd. En we hebben ons op laten halen voor een kop koffie bij zijn ouders. Een beetje gedoe, maar dat mocht de pret niet drukken. Na een gezellige avond werd het tijd voor de terugreis. De accu was gelukkig weer een beetje bijgeladen en de terugreis zou geen probleem moeten zijn. Maar ook nu zag ik de meter weer veel te snel naar mijn zin, teruglopen. En de regen zorgde ervoor, dat de ruitenwissers ook mee gingen doen met het leegslurpen van de accu. ‘Zullen we even achter die vrachtwagen blijven hangen?’ Tom zag het probleem niet zo. ‘We komen wel thuis hoor.’ Maar nadat ik Tom had thuisgebracht moest ik zelf nog een flink aantal kilometers rijden om thuis te komen. Het bleef spannend tot aan mijn eigen voordeur, maar de elektrische auto heeft mij niet in de steek gelaten. Ik heb direct de stekker in het stopcontact gestoken. En met een tevreden gevoel kroop ik onder de wol.

Voorlopig blijf ik dromen

Na de zes dagen bruikleen heb ik de elektrische auto met toch wel een beetje pijn in mijn hart, weer ingeleverd bij de ANWB. En al fietsend naar huis, droomde ik van mijn eigen elektrische auto. En daar droom ik nog steeds van. Maar bij twee stellen, die een proefrit met mij hebben gemaakt, staat nu wel een elektrische auto voor de deur.